Bir varmış, bir yokmuş… Onlar erdi muradına, biz çıkalım kerevetine!” Bütün masalların başı ve sonu böyledir. Onları masal yapan var ve yok, mutlulukla biten son olmaları. Çocuklar bilirler; masallar gerçek değil, ama anlatılmak istenen temaları gerçektir. Çocukla, yetişkini birbirinden farklı kılan da budur belki! Yetişkinler, masalların gerçek hayatta olabileceğine inanmaz, “hayal ürünü, zırvalıklar” olarak görürler. Yetişkinler için bunlar, sakıncalı hayallerdir! Sonu mutlu biten bir hayal ancak, çocukların kurabileceği hayallerdir.

Gerçek hayatta bir “iyilik perisi” yoktur, ama çocuklar o iyilik perisinin gerçek olduğuna inanır çünkü; “iyilik perileri” sadece iyi insanları korur, iyi olmayı başaran her çocuğun bir perisi mutlaka vardır. Hayallerinde özgürdür onlar; “Süpermen” gibi uçamayacaklarını bilirler, ama “Süpermen”in insanlığı kurtarmak için yaratılan bir karakter olduğunu ve çocuk dünyalarında, ihtiyacı olan insanlar için özgürce uçabileceklerini hayal edebilirler. Yetişkinler, saçmalığından dolayı değil, özgür olmaktan korktukları için bunu hayal edemezler.

Özgür olmak neden bu kadar korkutucu ki? Hayallerini kontrol edemeyen insanlar korkar özgürlükten. Hayallerden bahsederken; renkleri pembe olanı veya kara olanlarından bahsetmiyorum elbette. Pembeler; hayata boş bakarlar, sınır tanımadıkları için tehlike çemberine düşmekten kurtulamazlar. Karalar; hayatı kendilerine zindan eder, karamsarlıkları ile sadece kendilerini değil, çevrelerini de hüsrana uğratırlar. Bunları bahsettiğim kontrol edilemeyen hayaller olarak sınıfına sokabiliriz. Diğer hayaller; biraz fantazi, biraz bilimkurgu sınıfında olsalar da hayatı zevke dönüştürdükleri için özgürlüğü sağlayan hayallerdir. Bu tür hayaller, dünyayı ve diğer insanları daha iyi anlayabilme yetisi sağlar ki; yetişkinler ya da çoğu yetişkinler demek daha doğru olur, zira çocukluk döneminde de bu hayalleri kurmayı başaramayanlar yetişkin olduklarında da kuramazalar ve bu zevkten mahrum kalırlar.

İyi bir işi, kariyeri, malı mülkü olan bir yetişkin için hayal kurmanın belki bir anlamı yoktur.  Vahim bir durum! Bu insanlara için, çocukluklarını kaybetmiş dersem, abartmış olmam sanırım. Herşeyi olan, ama çocukluğu olmayan bir insana hayat ne kadar mutluluk verir bilmiyorum! Hayalleri sakıncalı hale sokan sizsiniz, disipline edilmiş bir hayalin; özgürlüğe ve mutluluğa açılan kapı olduğunu unutmayın!

Uzaylıların gerçek olduğunu hayel etmemiş olsaydık, uzayı keşfe çıkar mıydık?